ห่างหายไปนานกับการใช้คอมพิวตอร์
และการอัพเดทไดอารี่ทั้งๆที่พยายามจะอัพตั้งมากมาย
มีเรื่องตั้งเยอะเเยะ
น่าจะ 1 ปีกว่าเเล้วนะ หลังจากอัพล่าสุด
ชีวิตช่างพลิกผลันไปเยอะมาก
มากซะจนตกใจ
ทั้งเรื่องดีเเละเรื่องร้าย
พุ่มค่อยเล่าๆไปดีกว่า
ยังไม่เคยอัพจากมือถือจะรองดูอาจจะอัพเดทบ่อยขึ้น
เอาเป็นว่าเรามาเริ่มเรื่องจากหัวข้อกันดีกว่า
จริงๆวันนั้นพุ่มมีปัญหากับเเฟนนิสหน่อยเเต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่
เเค่มันทำพุ่มหมั่นใส้เลยโดนพุ่มเล่นไปแต่เช้า
ส่วนมลพาเพื่อนมานอน
ก็คุยว่าจะไปเที่ยวกัน
แต่มลบอกรอปลุกตอนอีกวันเพราะพุ่มก็กลับมาดึกแล้ว
มลก็มีปัญหาเรื่องรักๆใคร่ๆนิสหน่อย
พุ่มก็ตื่นปกติ 6 โมง 7 โมงเช้า เพราะเนื่องด้วยจากการทำงาน
และมีน้องหมาด้วย
ไปปลุกนางนางบอก 9 โมงค่อยมาถามอีกรอบ
หงุดหงิดแฟนลยไม่ไปละ
แต่พอ บ่าย 3 พวกนางตื่นอาบน้ำไปตัดผมอะไรมา
มะนาวอยากไปเพราะไม่เคยไปเที่อัมพวาทั้งที่บ้านอยู่เเถวนั้น
นี่ก็บอกเย็นละไม่ไปละ
มะนาวก็มาพูดเราจะไปดูหิ่งห้อยนิ๊ไปเถอะ
ไปถึงก็สัก 19.30 น. ยังทันอยู่
พุ่มก็อะเคไปก็ไป
ตอนออกจากบ้านทุกอย่างอารมณ์ดีหมด
แต่ปัญหามาเกิดตรง Facebook
พุ่มอยาก Live เพลงที่พุ่มพยายามร้องมาทั้งอาทิตย์
และเลือกให้เเฟนร้องให้ในวันเเต่งงาน
เราตกลงกันว่านางจะร้องเพลงให้พุ่มวันเเต่งงาน
จาก Live นี้
คือพุ่มพยายามทำมา 2 วันแล้ววันนี้มีเครื่องมลด้วย
เพราะโทรศัพท์เเฟนกล้องหน้าไม่ชัด
ถ้าดูใน Live จะเห็นว่าหลังๆหน้าพุ่มจะหงิ๊กมาก
ทั้งน้องและเเฟนบ่น
แฟนส่งข้อความใน Line ว่า Pls Stop Facebook
น้องบ่นว่าไม่เคารพสิทธิส่วนบุคคล ของคนไม่อยากออกสื่อ
ความคิดในใจแบบว่าอะไรคือเเค่เอ่อๆออๆตามไม่ได้หรอ
เเล้วก็เห็นเเค่แวบๆเอง
ส่วนแฟนก่อนหน้านี้ไปทำธุระกันร้องเพลงนี้เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษด้วย
เเล้วนางตอบนางรับดี น่ารัก เลยพยายาม Live มา 2 วันแล้วมาโดนบ่น
สรุป กร่อยเลยเที่ยวรอบนี้
ไม่คุยด้วยกับใครทั้งนั้น
เเฟนก็เอามือไปจับไว้
มลก็ขอโทษ
เเต่โดนทำร้ายจิตใจนั่งเงียบตลอดทางน้ำตาลไหลไม่หยุด
พอไปถึงก็จองเรือนั่งจองเรือ 10 นาที มลก็ยืนถ่ายรูปเล่นกับเพื่อน
ส่วนพุ่มไม่สนใจใครไม่พูดด้วย
ถ่ายกับหมาก็ได้
รูปที่ออกมาเลยเป็นแบบนี้น้ำตาคลอเป้าตาเลย
เเล้วเราก็นั่งเรือดูหิ่งห้อยพุ่มกับเเฟนนั่งหน้าสุดไม่หันไปพูดไปมองด้วยซ้ำ
นั่งเงียบๆเล่นโทรศัพท์
เเม่(ปลาย )โทรมา เพื่อนโทรมา อัพอินสตาร์เเกรม
วันนั้นฟ้าไม่มืด
หิ่งห้องไม่ค่อยมี
บวกกับอารมณ์ไม่ดีด้วย
โชคดีที่ตลาดยังไม่วาย
เเต่เเม่ค้าก็เริ่มเก็บข้าวข้องกันบ้างเเล้ว
กลุ่มวัยรุ่นนั่งตกปลา
เห็นพุ่มถ่ายรูปพวกนางเพราะแฟล็ตติดเลยโบกมือพร้อมตระโกนว่า บ่ายบ๊าย
บอกตามตรงนั่งเรื่อผ่านหลายรอบมาก
เเต่ไม่เคยเเวะไปดูร้านนี้เลย
โรงเเรมที่มาทีไรก็ยังสร้างอยู่
แต่ตอนนี้สร้างเสร็จเเล้ว
เราก็กลับมาหลังจากนั่งดูหิ่งห้อยเสร็จ
เพื่อหาอะไรหม่ำกัน
เดินวนไปวนมา
เพราะมลตัดสินใจด้วยตัวเองไม่ได้
ต้องโดนพุ่มเหวี่ยงเเละด่าอีกรอบก่อนจะกินอะไรก็กินดิ๊
จะถามทำไมหลายรอบ
ลูกสาวดูวิว
ไม่รู้ว่าจะตัวโตเเค่ไหน
เเต่ถ้าขนาดนี้ตลอดก็ดีนะ
พกพาไปไหนง่ายสะดวกด้วย
เอากระเป๋ากล้องไปให้นางนั่ง
เดินชมวิวสบายใจเลย
นางอยู่ข้างนอกหรือเวลาพาออกไปนอกบ้าน
พาเที่ยว
นางจะเรียบร้อยน่ารักมาก
เเต่ตอนพาไปบ้านยาย หรือ อยู่บ้าน นี้ซนมากสมชื่อที่มลตั้งให้
Naugthy , Shovava ซึ่งแปลว่าซุกซน
มีแต่คนบอกว่าซนสมชื่อมาก
นางเป็นลูกผสม ระหว่าง ปอมกับซิวาว่า
มลเป็นคนเลือก
มลบอกหลงรัก
ชอบซนซนดีๆ มันวิ่งเข้ามาหาด้วยจะเอา
เลยจัดมา ดีนะ ตอนเเรกจะเอา 2 ตัว เอามาแค่ 1
นางคือความสุขของม่ามี๊
ณ ตอนนั้น และตอนนี้ เพราะนางจะติด
และหวงมาก
ระหว่างพุ่มกับเเฟนอยู่บ้าน นางจะอยู่กับพุ่มอีกชั้นมากกว่า
จะอยู่กับเเฟน
มีครั้งหนึ่งพุ่มออกไปซื้อของ นางมาหาอยู่ชั้น 2
พอได้ยินเสียงพุ่มกลับบ้านเท่านั้นเเหละ วิ่งลงบรรได
อย่างเร็ว ได้เเต่ยินเสียงตึงๆๆ สรุปนางตกบรรได ร้อนใหญ่เลย
ต้องโอ๋นางอยู่พักนึ่ง
หมาหน๋อหมา
มันรักมันหวงเจ้าของมันมาก
เวลาโลลีฟมาเล่นที่บ้าน
นี่ดักไม่ให้ขึ้นชั้น 2 ดักหน้าประตูห้องนอนไม่ให้เข้า
ชอบสวบกัด ถึงจะเเก่กว่าเป็นปีก็เถอะ
หมาใหญ่หมาเล็กนี้นางวิ่งใส่หมดไม่มีความว่ากลัว ยกเว้นบรรได
555
มาที่อัมพวาไม่เคยพลาดโรตีเจ้านี้บวกกับร้านที่เรากินกันอยู่ทางด้านหลัง
เลยไปจัดมานิสหน่อย
แต่โดนเจ้าตัวนี้แย่งกินไปตั้ง 2 อัน
ไม่รู้ว่าหิวหรือว่าอร่อย
เเต่นางหม่ำทุกอย่างที่พุ่มหม่ำ
คงไม่ต้องบอกว่าอร่อยขนาดไหน
ถามนางว่าหม่ำเเบบกุลสตรีไม่ได้หรอคะที่รัก
กินเหมือนม่ามี๊ไม่ให้อะไรกินเลยอดยากอะไรแบบนั้นเเหละ
สมาธิสั้น ทำอะไรกระโดกกระเดก ยังกับหมาตัวผู้
ฝนตกหนักมากตัองมานั่งอีกฝั่ง
วิ่งขึ้นรถกันเเทบไม่ทัน
สรุปทริปนี้
ไม่มีความสุข
แล้วก็ยังมีเเต่รูปคู่หมา
พุ่มเลย
ตัดสินใจพักๆ Facebook หน่อย
เพราะสัญญากับเเฟนไว้ว่าถ้ามีปัญหารื่อง Facebook อีกจะหยุดให้
พุ่มเลยไม่เล่นเฟสเท่าไรเข้าไปดูบ้าง
Line ลบไป
ใช้ We Chat กับ Massager Instargram
เดี๋ยวก็คงกลับมาเล่นเเหละ
พักๆหน่อยเบื่อละ
ปัญหาเยอะเกิ๊น
เลยมานั่งเขียนไดอารี่เเทน
ใครอยากติดตามเรื่องส่วนตัว
พุ่มว่าพุ่มจะอัพเยอะๆ เพราะบางทีก็มาย้อนดูเเล้วถามตัวเองว่าทำไม่หยุดไป
อัพเรื่องราวเก็บไว้
หรือาจจะเป็นเพราะล่าสุดอัพเกี่ยวกับเเฟนแฟนไม่โอเค
บอกไม่อยากออกสื่อ
ตอนนี้ก็เลยเิดสงครามเย็นเล็กๆในบ้านระหว่า 2 คน
นางส่งข้อความมาบรรยายความรู้สึกว่ารักยังไงอะไรแบบไหน
ออกจะซึ้งเเต่พุ่มยังไม่อยู่ในอารมณ์นั้น
บางทีเดินขึ้นมานวดเท้าให้ตอนหลับ
เพราะรู้ว่าเท้าพุ่มเเพง 2 ข้างเเละปวด
บางทีเดินมานวดหัวให้เพราะพุ่มอยู่ในห้อง
ถามตอนตื่นนอนหม่ำอะไรไหม เอาอะไรไหม ทำน้ำผลไม้ปั่นให้ไหม
นางพยายามจะเคียลเรื่องนี้ นางบอกขอโทษ
นางเข้าใจเเล้วที่โดนห้ามไม่ให้ทำในสิ่งที่ชอบมันรู้สึกยังไง
เเต่พุ่มยังไม่อยากพุูดถึง จึงตัดบทไปว่าพอเถอะจบ
ขอพุ่มเเล้วพุ่มสัญญาเเล้ว พุ่มก็จะทำให้ จะเลิกเล่นให้
บรรยากาศในบ้านเลยอึมครึ่ง
นางเปลี่ยนรหัส คอม พุ่มเปลี่ยนรหัสมือถือ
พุ่มเห็นนางพยายามจะถ่ายรูปพุ่มกับหมานอนด้วยกันหลังจากนางกลับจาก
วิ่งออกกำลังกายที่สวน
จะได้รู้บ้างว่า
เวลาที่พุ่มเจอว่านางเปลี่ยนรหัสหรือใส่รหัสผ่านมันเป็นยังไง
พุ่มเป็นคนที่ใครทำอะไรพุ่ม
พุ่มจะทำคืน
จะได้รู้สึกเเละไม่ทำอีก ที่หยุดเฟสเพราะรำคาญเเละนางก็เลิกเล่นเฟส
ไม่รู้เพราะพุ่มหรือปัญหาที่พุ่มเจอนางคุยกับเเฟนเก่า
( ก่อนหน้านี้ 5-6 เดือน แต่ตอนนี้บอกจริงจังจะเเต่งงาน พุ่มไม่โกรธเรื่องนี้ )
พุ่มเลยอะเคเลิกบ้าง
เเต่พุ่มไม่ลบเพราะพุ่มยังต้องการที่จะติดต่อเพื่อนอยู่ นางก็แอตเฟสพุ่มมาขอเป็นเพื่อน
เเต่พุ่มไม่เล่นไม่รับไม่อะไรทั้งนั้น
อยากจะให้รู้สึกบ้างว่าพุ่มรู้สึกยังไง
มันเป็นเรื่องใหญ่หรอ
หรือไม่พุ่มก็เป็นคนไม่ดีเองที่ไม่คิดถึงความเห็นของคนอื่นอย่างที่หลายๆ คนบอก
พุ่มเลยศูณย์เสียอะไรหลายๆอย่างไป
ไกด์พุ่มกลับมาเเล้ว
พุ่มจะกลับไปทำงานเต็มตัว
เหมือนอย่างเคย
มันคือสิ่งที่พุ่มมีความสุขที่สุด ณ ตอนนี้
ปล.ใครจะว่าอะไรยังไงก็ช่างไม่สนใจ สมน้ำหน้าหรือซะใจ เพราะทุกคนมีความสุข ความเศร้าความผิดหวังทั้งนั้น พุ่มเเค่เป็นคนที่คิดรูปสึกยังไงก็พูดก็เขียนออกมา ไม่ชอบเสเเสร้ เป็นคนจริงใจ ใครจริงใจมาพุ่มจริงใจกลับใจเเลกใจ และมั่นใจว่าไม่เคยคิดร้ายหรือด่าใคร ก่อน ถ้าไม่มีคนมาเริ่ม ใครไม่อยากคบไม่อะไรก็เเล้วเเต่เป็นสิทธิส่วนบุคคล เพราะคนที่รักเเละเเคร์มีรอบด้วย พุ่มเป็นคนธรรมดาติดดินคนหนึ่ง เเค่นั้น มี ความรู้สึกรับรู้หมดทุกอย่าง
