จะเริ่มเล่ายังไงดีละ
กับการก้าวสู่วิถีชีวิตคุณแม่
จริงเเล้วคือวันที่ 17 ธันวาคม 2559
พุ่มฝัน ฝันอะไรจำรายละเอียดไม่ได้
เเต่ตื่นมาตอนตี 3 เล่าให้แฟนฟัง
** ว่าฝันเห็นเด็กผู้ชายเป็นลูกค้า และเเฟนพุ่ม จำได้แค่นี้
ตื่นมาเล่าให้แฟนฟัง **
เพราะปกติไม่เคยฝันเห็นเด็ก
และไม่คิดว่าตัวเองจะมีโอกาสท้องได้
เพราะพวกเราเเทบไม่ได้ทำการบ้านกันเลยเดือนนั้น
และเเฟนเดินทางไป เเคนนาดาตั้งเเต่วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559
เลยตั้งใจตื่นมาตรวจ
แล้วตลกมาก
ขับมอร์ไซออกไปพร้อมกระเป๋าเงิน
หยิบที่ครวจมา 2 แบบ
พุ่มซื้อที่ 7-11 ที่กี่อันก็หยิบมาหมด
พอจ่ายเงินเปิดดูเงินในกระเป๋า มี 40 บาท
เลยบอกพนักงานว่าเเป๊บนึ่งนะคะ
เดินไปจะกดเงิน แต่ลืมเอาบัตร ATM มา
5555
เลยบอกพนักงานว่า ขออันเดียวคะ มีเงินอยู่ 40 บาท
เเล้วได้อันนี้มา
เข้าห้องน้ำฉี่แทบจะไหลก่อนที่จะเอาที่รองไปรองฉี่เก็บซะอีก
เพราะปกติตื่นมานี่ต้องเข้าห้อนน้ำก่อนเลย
กั้นไว้ คือจะไม่ไหว พอจุ่มไปไม่นาน
นั้นไง 2 ขีดจางๆๆตอนเเรก คือแบบเเทบกรี๊ดออกมา ทั้งน้ำตาก็ไหลด้วย
โทรไปบอกน้องหนึ่งพร้อมส่งรูปไปให้ดู
พาดีใจยกใหญ่
เหมือนนางจะดีใจเวอร์กว่าพุ่มอีก
เลยนัดกันออกไป โรงพยาบาล
โรงพยาบาลเสรีรักษ์
น้องหนึ่งต้องไทำธุระที่ไปรษณีย์
แล้วพุ่มนัดๆกันจะไปเดิน เจเจ มีนบุรี ตั้งเเต่แรกอยู่
เเล้วเพราะมีอะไรจะซื้อให้น้องหมาเยอะเเยะเลย
นี่อาจจะเป็น 1 ใรเหตุผล ว่าทำไมพุ่มถึงตรวจ
เพราะจะไปแถว โรงพยาบาลอยู่เเล้ว
พุ่มจอดรถไว้ที่ไปรษณีย์ แล้วมาต่อรถตู้ไปโรงพยาบาลกัน
ก็ทำบัตรผู้ป่วยใหม่
แล้วน้องหนึ่งไม่ค่อยว่าง คือเหมือนพุ่มไปเองทำเองหมดเลย
เป็นคุณเเม่สายสตรองค่ะ
คิคิ
บอกพยาบาลว่ามาตรตวจครรภ์และฝากครรภ์ไปด้วยค่ะ
ตรวจแบบเจาะเลือด เพราะอยากทราบผลที่แน่นอน
แต่ตรวจที่ตรวจมาแล้วขึ้น 2 ขีด
ตอนแรกพยาบาลบอกว่า
อัลตร้าซาวด์ ก็เห็นก็รู้เเล้วไม่ต้องเจาะเลือด
พุ่มก็โอเค
เกิดการตื่นเต้นนิสหน่อย
ช่วงนั้นน้องหนึ่งก็กลับไปทำธุระของตัวเองพอดี
คุณหมอซักประวัติ เเล้วส่งให้คุณหมอตรวจต่อ
คุณหมอเป็นผู้หญิงผมสั้นท่าทางใจดีมาก
เดินเข้ามาในห้องที่พยาบาลให้ไปนอนรอ
ก็เอาเครื่องมาอัลตร้าซาวด์มาจิ้มๆที่ท้อง
แล้วหันไปถามพยาบาลว่ากี่วีค
ไม่เห็นเลยเห็นเเต่ผนังหนาๆ พยาบาล บอก 4 วีค
คุณหมอก็บอกอ่อ 4 วีค ยังไม่เห็นชัดคะ เดือนน่ามาเห็นชัดเเน่นอน
เลยแอบเศร้านิดหน่อยไม่เห็นเบเบี๋น้อย
และไม่ไปรูปนี้มาด้วยต้องขอ พยายาลจึงวิ่งไปขอหมอให้
คุณหมอ
ก็พาเดินเข้าไปอีกห้องหนึ่ง
เเละนั่งคุยรายละเอียด
เเละวิธีปฏิบัติในการตั้งครรภ์ รวมถึงอาหารการกินด้วย
เสร็จก็ให้ไปนั่งฟังวีดีโอ เจาะเลือด
ให้เซนต์ยินยอมตรวจ HIV ด้วย
ตอนนั้นเเฟนยังไม่รู้ว่าท้อง
และนางเพิ่งกลับจากทำงาน
บอกอย่าเพิ่งนอนเดี๋ยวโทรหา
สักพักก็ส่งรูปนี้ให้นาง
นางมีอาการตามที่เห็น
อาการไม่เชื่อด้วย 555
และมีอาการบ้าๆบอๆตามมาทีหลังเยอะเลย
จนต้องโชว์ใบรับรองเเพทธ์
จนนอนไม่หลับ
ไม่หลับไม่นอน
ยันเกือบบ่าย 3 ได้ ก็ประมาณ ตี 3 ของนาง
บัตรประจำตัว
และเวลานัดของเดือนน่า
สมุดประจำตัวเบบี๋
กระเป๋าคู่มือคุณเเม่คุณลูก
และนม 1 กล่อง
โชคดีมากที่มีนม
เพราะไม่ได้หม่ำอะไรเลยทั้งวัน
เพราะตอนไป เจเจ
ต้องรีบซื้อของเเล้วขึ้นแท็กซี่กลับบ้านเลย
เพราะต้องไปเอารถมอร์ไซ
หลายๆคนบอกว่า วันเสาร์เขาปิดครึ่งวันเลยต้องรีบไปรีบมา
ไม่มีเวลาเลือกอะไรหรือซื้ออะไรมาก
พอเอามอร์ไซแล้วกำลังเลี้ยวเข้าหมู่บ้าน เปิดไฟเลี้ยวด้วย
มีมอร์ไซ ซ้อน 2 เป็นยามหมูบ้านอะไรม่รู้ขับมาด้วยความเร็วเเซงขวา
ชนเบรกหักรถแอบสั่นนิดหน่อย
ตกใจมาก
คนที่ขายอาหารหน้าหมู่บ้าน
เดินมาดูถามว่าเป็นไรไหม
เอาเรื่องไหม เขารู้ว่า พวกนั้นอยู่ไหน
เลยบอกไปว่าช่างเขาเถอะคะ
ถือว่าฟาดเคราะห์ไปละกัน
ทำใจร่มๆ
กลับมาบ้าน
อ่านเอกสาร
หม่ำนม และขนมปังทูน่า ถัวขาว
อาหารง่ายๆ
แต่มีคุณค่ามาก
มั่วเเต่คุยกับแฟนเจอน้องหมาเเย่งกินด้วย
เเย่งน้องกินนิสัยไม่ดี
แถมมีหมาเข้ามาฉิ่งฉ่องในบ้าน
ออกไปไล่ไม่ถึงนาที
จัดการของพุ่มหมดเลย
เลยยกให้นาง ทำใหม่ก็ได้
ตกเย็กก็ออกไปซื้อนมกับพี่สะใภ้มาเก็บไว้
ต้องถามข้อมูลนาง
เพราะนางท้องได้ 4 เดือนเเล้ว
นางบอกให้ซื้อมารองทุกอันเลยมันก็คล้ายๆกัน
เเต่มันจะมีบางอย่างเมื่อถึงเวลาที่เรากินไม่ได้
เหม็น อาเจียน
พุ่มเลยซ์้อมาหมดเลย
ถ้าผู้ถึงผักผลไม้
พุ่มก็ทานหม่ำทุกอย่าง
ปกติจะซื้อประมาณนี้เก็บไว้อยู่เเล้ว
เลยจัดตู้เย็นใหม่ให้ดูไม่น่าเบื่อ
สบายใจหายห่วงอยู่ได้เป็นอาทิตย์
อยู่คนเดียวก็ต้องหัดช่วยเหลือตัวเอง
อาหารบ่ายวันนั้นของพุ่ม
อิ่มอร่อย
และรอบดึก
เพื่อระบบขับถ่ายเเละบำรุง
ปล. คุณหมอประจำตัวของเบเบี๋ คือ พ.ญ. วรประภา ลาภิกานนท์
กำหนดคลอด 21 สิงหาคม 2560 พ่อนาง เกิด 27 สิงหาคม
ปล. ที่เลือกโรงพยาบาลเสรีรักษ์ เพราะว่า อยู่ใกล้บ้านเเละเห็นว่าเป็นโรงพยาบาลสำหรับเด็ก
และก็ไม่ผิดหวังจริง
ปล. คิดไว้ว่าจะ คลอดธรรมชาติ
ปล. ที่ไม่คิดว่าท้องเพราะหลังๆชอบมีอาการเหมือนคนท้องตลอดไม่ว่าจะเข้าห้องน้ำบ่อย เจ็บหน้าออก
เหม็นๆบ้างนิสหน่อย เวียนหัว เลยไม่เอ๊ะใจ แตรรอบนี้ไม่มีหงุดหงิดอารมณ์เสียเลย และไม่มีเลือด
อะไรเลยแปลกดี
ปล.คือจริง ที่ปล่อยเพราะมีปัญหาเกี่ยวกับ ยาคลุมกำเนิด คือ มีอยู่เดือนหนึ่ง หายาคลุมที่พุ่มกินประจำ
ไม่ได้เลยซื้ออีก ยี้ห้อมาคือบริษัทเดียวกัน เเค่รุ่นเก่าและใหม่ ราคาก็ไม่ได้หนีกันมา แต่หม่ำไปด้ครึ่ง
เดือนเลือดออก เลยหยุดและไปหาหมอ เลยคุยกับเเฟนว่ารองปล่อยกันดู เลยปล่อน เเค่เดือนครึ่ง
แล้วอีกอย่างคือ ก่อนหน้าจะรู้ว่าตั้งครรภ์ เพิ่งคุยกับเเฟนว่าจะหันมาป้องกันอีกรอบ เพราะว่าเรามี
เเพนอะไรหลายอย่างที่จะทำ และตอนนี้กำลังคิดว่า จะเอายังไงดีต่อ และจะเลี้ยงลูกที่ไหน ที่ไทย
หรือเเคนนาดา เเต่ถ้าไทย พ่อนางจะอยู่จนครบปี แล้วกลับมาอยู่ไทยเปิดบริษัทตามเดิม ช่วง ที่พุ่ม
ท้องนางจะรีบเก็บเงิน และกลับไทยไม่กี่ครั้งเเล้วส่วนใหญ่นางจะอยู่เเคนนาดา นี่คือปัญหาที่ต้องคิด
ทบทวนดูดีๆอีกรอบ ว่ายังไงดี อยากให้อยุ่ทยเพราะมีคนช่วยเเละได้อยู่ใกล้เเม่ แต่ถ้าเเคนนาดา
ชีวิตจะดีกว่า หรือไม่อาจจะอยุ่ไทยช่วงเเรกไปอยุ่เเคนนาดา ช่วงกลางวัย เพราะเเพนไว้เเต่เเรกแล้ว
ว่าจะให้ลูกเรียนต่างประเทศ
