อยากจะเก็บช่วงเวลาดีๆในระหว่างการเดินทางของเบบี๋
อยากจะบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะเบบี๋
เบบี๋จะรู้ไหมว่ามามี๊ต้องผ่านนาทีเป็นนาทีตายมาแล้ว
นี่เป็นฟิมล์ X-Ray รูปแรกที่รู้ว่ามีเบบี๋
เป็นอะไรที่ไม่คาดคิด ตกใจ ประหลาดใจ และดีใจมาก
จำได้ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงปีใหม่
เรากลับบ้านยายกัน
ตอนนั้นมีคนที่กำลังตั้งท้องอยู่หลายคนมาก
พุ่ม 1 เดือน กิ๊ก 6 เดือน แป้ง 6 เดือน เตย 5 เดือน หนู 6 เดือน พี่แพร 3 เดือน
แฟนพี่ชายอีกคน 6 เดือน
รวมถึงเหมียวเพิ่งคลอดลูกชายไปไม่นาน
รวมเป็น 7 คน ถ้ารวมเหมียวที่คลอด 8 คน
และที่สำคัญ ตอนนั้นทุกคนรู้แล้วว่าได้ลูกชายหมดเลย
เหลือพุ่มกับพี่แพร
แต่ตอนนี้เรารู้กันแล้วว่าเราได้ลูกสาวกันอยู่ สอง คน
จริงที่บ้านพุ่มไม่ว่าจะเป็นแม่ มล และแฟน
อยากได้ลูกสาว
นี่ก็เพิ่งผ่านไปได้แค่ 4 วันเองที่รู้ว่าพุ่มได้ลูกสาว
แต่จริงๆมีแต่คนทักว่า ผู้ชาย เพราะพุ่มโทรมเเละสิวขึ้นเยอะมาก
ช่วงก่อนปีใหม่
ช่างเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก
ยายและหลานเขย
และทุกอย่างก็เกิดขึ้นเร็วมากด้วยเช่นกัน
วันที่มลเดินทางมาบ้านยาย
วันที่มลมารับพุ่มกลับ กทม.
และเป็นวันที่โหดร้าย
พุ่มเดินทางไปยังไม่ถึงครึ่งทางด้วยซ้ำ
ยังไม่ถึงวัฒนาเลย
เราเกิดอุบัติเหตุ รถชน
ชนเข้ากับรถกระบะ
ที่เป็นคนต่างชาติขับและมีภรรยาที่ท้องประมาณ 3-4 เดือน
ตรงสามแยก
แน่นอนทางพุ่มผิด ทางเ้าถูก เพราะเขาขับทางตรงพุ่มออกจากทางเเยก
แต่โชคดีที่มลขับรถช้ามาก และฝั่นนู้นขับรถไวมาก
บวกกับเป็นทางโค้งที่ลาดเอียดหน่อย จะทำให้มลไม่เห็นนรถมา
สิ่งที่พุ่มจำได้คือเสียงน้องหมาพุ่มร้องดังมาก ละรู้ตัวอีกที่จับน้องหมาโยนออกนอกรถ
พร้อมกับตัวเองที่พยายามออกมาจากรถแล้วมายืนพิงอยู่ท้ายรถ
โดยที่ตามองไม่เห็นอะไรเลย เจ็บที่นิ้วขวา และปวดที่มือซ้าย
หูอื้อมีปัญหาด้านขวา ส่วนมลไม่ได้เป็นอะไร
หูอื้อมีปัญหาด้านขวา ส่วนมลไม่ได้เป็นอะไร
แต่ถึงยังนั้นก็พยายามเอามือมาจับที่ท้องแล้วน้ำตาไหล
มีกู้ภัยมาช่วยแต่พาอีกฝั่งที่ท้องโตไปโรงพยาบาล
เพราะเขาไม่รู้ว่าพุ่มท้องด้วย
หลังจากนั้นก็มีคนที่ขับรถแล้วจอดลงมาช่วย
มลก็บอกพาพี่สาวหนูไปส่งโรงพยาบาลหน่อยพี่หนูท้อง
ผู้ชายคนนั้นก็ช่วยนำส่งโรงพยายาล
พยายาลทำเเผล เย็บนิ้วขวา 3 เข็ม และ X-Ray มือซ้าย กระดูกนิ้วชี้หัก ใส่เฝือก
คุณมามองตรวจครรภ์ ไม่เจ็บไม่มีเลือดออก
เลยไม่น่าเป็นอะไรหรือโดนกระทบ
เเล้วทำการล้างตาเเละแผลที่หน้า
ก่อนที่แม่และญาติๆจะตามมารับกลับบ้าน
ส่วนผ่านตรงข้าม
สามีที่เป็นฝรั่งขาหักต้องใส่เฝือก
ปีใหม่เลยอยู่ยาวบ้านยายต่ออีก 2 อาทิตย์
เพื่อรอน้องสาวมารับ
และมีคนดูแลด้วย
เพราะพุ่มทำอะไรช่วงเหลือตัวเองม่ได้เลย
โชคดีที่กินข้าวแปลงฟันเองได้
เพราะเหลืออยู่ นิ้วชี้เเละโป้งที่ไม่เป็นอะไร
เนื้อจากพุ่มต้องไปโรงพยาบาลทุกวันเพื่อล้างแผล มีอยู่คืนหนึ่งที่
อยู่ดีๆ พุ่มมีเลือดออกทางช่องคลอด
ต้องกลับไปหาหมดตรวจด่วน
ใจพุ่มก็กะวนกะวายมาก
แต่คุณหมอบอกยังปลอดภัยอยู่
แต่ถ้ามีเลือดออกอีกให้รีบกลับมาหาหมอ
ปีใหม่ไม่ได้ไปไหน
มีคุณแม่ซื้ออาหารทะเลมากกินเลี้ยงกัน
เตยหลานสาวพุ่มท้อง 2 ของนาง
ตอนนั้นบอกน่าจะ 6เดือนเเล้ว
แต่มีอาการครรภ์เป็นพิษด้วย
สิทธิในการรักษาของพุ่มอยู่ที่ กทม. พุ่มทำการย้าย
มารักษาใกล้บ้าน
ตอนนั้นมีทริปจะไปเที่ยวกับมลที่มาเลเซีย
หลายคนบอกว่าพักผ่อนดีกว่า
อย่าเดินทางไปไหนเลย
หนู คุณแม่ลูก2 เช่นกัน
คนนี้ก็น้องพุ่มอีกเช่นกัน
อายุครรภ์ 2 เดือนก็ยังปกติอยู่
ไม่มีปัญหาอะไร
มีพี่แพรคอยช่วยดีแล ทำอาหารให้กินช่วงเเขนเจ็บ
ช่วยตัวเองไม่ได้
เพราะพุ่มอยู่คนเดียว
ตอนนั้นพี่แพรท้อง 3-4 เดือนละ
และช่วงนั้นที่ล้างหน้าไม่ได้
ได้แต่สำลีชุบน้ำเช็ดหน้า
เพราะเเผลด้วย เพราะมือด้วย
สิวเริ่มมา
มาแล้วไม่หยุดเลย จนทำให้คนคิดว่าเป็น ผู้ชาย
ช่วงยังไม่ท้องพุ่มเริ่มกลับไปหาหมอฟันเพราะ
ฟันที่เคยดัดห่างอย่างน่าเกียจ
เข้าเดือนที่ 3
เริ่มเห็นเบบี๋เป็นรูปเป็นร่างมีมือ มีขา เเละดิ้วดีมากเวลา ซาวด์
และเเล้วช่วงเดือนที่ 3 นี่เองที่พุ่มเริ่มมีปัญหาอีกครั้ง
มีตุ่มแพ้ที่สะดือและคันมาก
และเริ่มมีที่แขนตามมาเริ่มน่ากลัว
โทรปรึกษาคุณหมอ
คุณหมอให้เข้าไปหาด่วน
ซาวด์ และเจาะเลือดตรวจคุณหมอกลัว เป็นหัดเยอรมัน
ความกังวนพุ่มเริ่มกลับมาอีกครั้ง
เพราะอันตรายมากที่เป็นหัดเยอรมันในไตรมาสเเรก
และเริ่มแพ้ที่หน้าหนักมาก
จนคุณหมอาสาเหตุไม่ได้ส่งไแผนกผิวหนักเเทน
เพราะยาที่หมอให้มา
ทำให้สะดือพุ่มไหม้
ตอนนี้ก็ครึ่งนึ่งดำครึ่งนึ่งไม่ดำ
และคิดว่าลอยไหม้คงไม่หาย
คุณหมอให้ยามาก็ทานไม่ได้
อาเจียนหน้ามืด อย่างมากทำไรไม่ได้นอกจากนอนหลับตา
พ่อเลยสั่งให้เลิกกินยา
บอกไม่ต้องกินอันตราย
บทสรุปคือที่เป็นคือน่าจะเป็นผื่นคนท้อง
ได้ยาทามาหาย จากที่เริ่มเป็นทั้งตัว
ท้องและคอ หน้าอกแขน และมาถึงขา
แต่คุณหมาบอกยานี้แรงอันตรายมาก
ห้ามใช้ติดต่อเกิน 3 อาทิตย์
หลังจากนั้นก็มีอาการน้ำมูกไหลออกมาเยอะมาก เหมือนเปิดก๊อกน้ำ
โทรปรึกษาคุณหมอให้เข้าไปหาด่วน
มีการตรวจภายใน
ถ้าเป็นอีกให้กลับมาหาหมอ
และหมดจากที่ต้องพบหมอ
พุ่มก็มีอาการแพ้ท้องอยู่ประมาณเดือนหนึ่ง
กินยาก ไม่อยากกิน
น้ำหนักลดลงมาเดือนหนึ่ง
แต่ทุกเดือนคือขึ้น 2-3 กม.
พุ่มว่ามันค้อนข้างเยอะ เพราะ 5 เดือนตอนนี้พุ่ม 71.40 กม.
เยอะมาก
ตอน 4 เดือนลุ้นเพศกันมาก
เเต่เบบี๋ นอนยกก้นเลยไม่รู้รอเดือนถัดไป
เเสบมากเลยนะ
มีไปอบรมครรภ์คุณภาพ กับพี่แพร
ได้ของใช้มาเยอะมาก
ปลายเดือนมีนา
พุ่มไปเฝ่ากิ๊กคลอด คือวันที่ 24
ฝากนอตตี้ได้บ้านยายกับแม่
ด้วยความดื้อซนมาก
เล่นกับหมาใหญ่
จนกระดูกหัก
เป็นช่วงแรกพาไปหาหมอ
หมอบอกอาจจะเเมลงกัดเพราะ น้องไม่เจ็บไม่ร้อง
ถ้าไม่หายพามาใหม่
อาการแย่ลง
พอ x-ray ปรากฏว่ากระดูกหัก 2 ท่อน
จนต้องใส่เฝือก
และกินเเคลเซี่ยมเมือนพุ่ม มือข้างเดียวกันด้วย
ปกติพุ่มอุ้นขึ้นลงบรรได เมื่อคืนนางหิวแอบออกมาตอนพุ่มเข้าห้องน้ำ
และนางก็ตกบรรได หลายขั้นมากกก
น่าจะไม่เป็นอะไร เพราะนางไม่เจ็บหรือมีอะไรเปลี่ยนแปลง
ต้องใส่เฝือก 2 อาทิตย์ ถึงจะถอดได้
แต่ก็ใช้ขาไม่ปกติ
เข้าเดือนที่ 5 ครึ่งเดือนหลัง 20 วีค
ได้เห็นหน้าครั้งแรก
และรู้ว่าได้ลูกสาว
มีดีใจเห่อมา
พ่อนางก็ดีใจ แม่ด้วย
ตอนนี้เราก็เริ่มหาชื่อให้เบบี๋แล้ว
และอีกไม่กี่วัน 4 วัน พ่อนางก็จะกลับมาเมืองไทย
ครั้งจากที่ตอนนางไปแคนนาดานางไม่รู้ว่าท้องพุ่มก็ไม่รู้
นี่่ผ่านไป 4 เดือนแล้วเวลาช่างเร็วช่างไวมาก
เนื้อหายาวมาก
แค่ยากจะมาอัพเก็บไว้ คร่าวๆๆ
ไว้อ่านย้อนหลัง พอแล้วดีกว่า
เพราะพุ่มมีปัญหากับคอมพิวเตอร์
เวลาใช้ปวดตาปวดหัวจะอาเจียน
เป็นเหมือนตอนแพ้เเสงครั้งแรกเลย
อาจจะเป็นเพราะท้องเลยทำให้ทุกอย่างที่พุ่มเคยมีปัญหาอยู่เเล้วมันเเสดงออกมาหมดเลย
หมอบอก
ปล. ไม่ตรวจคำผิดละกัน ปวดตามากปวดยันหัว พยายามอัพให้เสร็จ พักเบรกหลายรอบเเล้ว
..............
........
.....
...
..
.
