ย้อนไปวันที่ 16 พฤศจิกายนนะจ๊ะ
พุ่มมีนัดจะไปบ้านวาวที่ตาก
เพราะวาวจะแต่งงานวันที่ 17
แต่พุ่มเริ่มหยุดวันที่ 17 ยาวไป 20
พุ่มเลยต้องเดินทางไป จ. ตากเองหลัง เลิกงาน
ตอน 1 ทุ่ม
โดยให้ฟ้า และ สโนว์มาทำโอแทน
แต่ปฏิบัติการพุ่มคือทำเล็บ
อุส่าล้างเล็บ
ตั้งแต่เที่บ้าน
เลยทาสีที่จะทามาก่อนแล้วค่อยมาแต่งที่ทำงานเอาอ่ะ
แต่ว่าวุ่้นวายทั้งวันเลย
ทั้ง ประชุม ทั้งทำรายงานการประชุม
เกือบไม่ได้ทำ อยู่ดีๆ เกือบ 6 โมงเย็นเพิ่งนึกขึ้นได้
เลยเพิ่งนั่งทำ
ไม่ได้สวยเลิศอะไรมากมายหรอก
แต่พุ่มแค่เป็นคนที่ชอบทาเล็บเป็นจิตรใจ
และชอบทำเองเป็นจิตรใจด้วยเช่นกัน
เคยคิดจะลงคอสเรียนเพ้นเล็บด้วยแต่ไม่ได้ลง
อุปกรณ์ที่หอบมาที่ทำงานด้วย
^^
การแต่งแบบนี้เป็นอะไรที่ง่ายที่สุด
ที่โปรดปรานพุ่มที่สุด
อุส่ารีบนั่งแทร็กซี่ไป
แต่ก็รถติดอยู่หน้าหมอชิดนานมาก
ระหว่างทางไม่ติดเลย
ซื้อตั๋วได้รอบ 22.30 น
เลยเข้าห้องน้ำแต่งตัวเปลี่ยนชุด
ที่ใส่กระโปรงยาวเพราะว่า
นั่งรถตอนกลางคืนมันหนาวมาก
เลยต้องกันไว้ก่อน
อีกอย่างพุ่มไม่ชอบใส่กาเกงขายาว
ถ้าเป็นกระโปรงอะโอเค
แบบว่ากะเก็บทุกช็อดอ่ะ
^^
กล้องก็พร้อม
^^
กระเป๋าเสื้อผ้าก็พร้อม
ก็ออกมานั่งรอเวลา
คุยโทรศํพท์กับแม่
(ปลาย)
รอเวลา
แต่แม่บอกว่า
ปลายก็กลับเลยวันนี้เหมือนกัน
เอาแล้วไงเวลาก็น่าจะเวลาประมาณนี้
อะไรประมาณนี้อ่ะ
ก็คิดว่า..
ถ้าเจอกันตีกันตายคาหมอชิดแน่เลยอะ่
แต่วันนี้เป็นคืนวันศุกร์คนค่อยข้างเยอะมาก
เลยส่งสัยกลับบ้านกันล่ะมั้ง
ตั้งแต่พุ่มลงจากแทร็กซี่
สะพายกระเป๋าสองข้าง
เตรียมตัวเดินทาง
รู้สึกใจเต้นแรง
แบบว่าเหมือนมีความสุข
ไม่ได้ออกเดินทางแบบนี้นานมากเลย
ตั้งแต่คบกับแฟนที่เลิกกันไป
มันเหมือนได้กลับไปสู่ชีวิตเดิมที่น่าตื่นเต้น
แบบว่า
เฮ้ย.....มันใช่เลย อ่ะ
การเดินทาง การท่องเที่ยว มันใช่เลยสำหรับชีวิตเรา
และเริ่มคิดว่า เราไม่เหมาะกับงานออฟฟิศเลย
เพราะไม่ชอบอะไรที่อยู๋กับที่
และละเอียดอ่อนมากเกินไป
ก็พุ่มเป็นคน ง่ายๆ อะไรก็ได้ ไม่ใช่คนรอบคอบละเอียด
อ่อนมาก
พุ่มได้ขึ้นรถที่ชานชาลาที่30
แต่รถเลยขึ้นที่27 ตรงข้ามกันเลยค่ะ
^^
มีแอบส่องมองหาปลายด้วย
เพราะใจลึกๆก็คิดถึงนะ
^^
ได้เวลาขึ้นรถ
ซื้อนิตยาสารไปนั่งอ่านเล่น
แต่พอถึงเวลา
หลับค่ะไม่ได้อ่านเลย
555
รถออกช้านิสหน่อย
ได้ที่นั่งติดริมหน้าต่างด้วย
^^
เลือกเองเลือกได้ด้วย
Happy กับการออกเดินทางจ้าา
พุ่มนั่งรถผิด
คือแบบว่าพุ่มต้องนั่งรถไปแม่สอด
แต่พุ่มนั่งไปตาก
โทรหาวาวรำบากนิ
ไม่อยากรบกวนวาวด้วย แล้วพุ่มก็รู็แค่ว่าวาวอยู่ จ.จาก
เลยนั่งไปตาก
สรุปต้องไปนั่งรถตู้ย้อนไปแม่สอดต่อ อีก ชม นึ่งอ่ะ
และนี่คือสภาพที่เพิ่งตื่นนอนก่อนต่อรถ
หลังจากรถจากรถตู้
ก็ 6.30 น.พอดี
หมอกเยอะมาก
บรรยากาศดี
วิวก็สวยยยยเว่อร์
ปลื้ม
นี่คือแยกเข้าหมู่บ้านของวาวอ่ะ
ตอนแรกโทรนั่งกันแล้วว่าจะมารับตอน 6.30 น
แต่ก็ไม่เห็นมีคนมา
เลยเดินถ่ายรูปเล่น
หน้าป่วยมากกก
จริงๆก็ไม่อยากถ่ายมาก
ทั้งๆที่ใจอ่ะโครตอยากถ่ายเลย
เพราะมันมีป้อมทหารอ่ะ
กลัวโดนว่า
เหมือนตอนกลับบ้านยาย
เค้าไม่ให้ถ่ายรูป
เลยเดินมานั่งรอร้านขายของชำ
นมวัวไทยเดนมาร์ก
ช่วยคุณได้จริงๆๆ
^^
เพราะพุ่มไม่ได้กินอะไรเลยหลังจากที่ทำงาน
ก่อนกลับกินไอติมไป 2 สกู๊บ ^^
มองดูโทรศัพท์
แย่ค่ะ
แบตก็จะหมด
และไม่มีสันยาน
เลยต้องยื้มเจ้าของร้านโทร
เขาบอกว่าข้างนอกหมู่บ้านจะมีแค่ 1-2 call
แต่ถ้า ทรู กับ ดีแทร็ก ในหมู่บ้านอ่ะใช่ได้ตรงนี้ใช่ไม่ได้
เจ้าของร้านใจดีและน่ารักมากเลยอ่ะ
^^
ปลื้มใจสุดๆ
แต่พอมองออกไปข้างนอกทนไม่ไหว
ลุกขึ้นเดินสำรวจ
ถ่่ายรูปค่ะ
แค่พอข้ามฝั่งมากำลังจะควักกล้องเท่านั้นแหละ
มีขบวนรถเจ้าบ่าวค่ะ 3 คัดเปิดกระจกทัก
แล้วบอกให้นั่งรถไปด้วยกัน
^^
เลยอดถ่ายรูปเลย
แต่ก็อายกำบสภาพตัวเองอยู่นั่งหัวมันหน้ามัน
เครื่องสำอางก็เยิ้มค่ะ
ก็ในรถมีแต่หนุ่มๆ ทั้งนั้นเลย
^^
แล้วจะมาต่อบรรยากาศงานแต่งนะ
ค่ะ
^^
.....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น