ช่วงเวลาของการเรียน การเเก้ไขงาน , Defenese Research, เรียน

ช่วงนี้อยู่ในช่วง

 ที่พุ่มเน้นเรื่องเรียนอย่างเดียว

ถ้าอย่างนั้นก็ขออัพให้ตรงกับสถานการณ์สภาพปัจจุบันละกัน

เพราะจริงมีเรื่องค้างที่จะอัพ

เเต่ไม่มีเวลา

ยังไม่เปิดเทอมเเต่พุ่มต้องส่งเเนวทางเเก้ไข้เค้าโครงงานวิจัย

ของพุ่มก่อนวัน Defenese งานวิจัยในวันที่ 26 มกราคม

ตอนเเรกพุ่มดูงานวิจัยจาก มหาวิทยาลัยอื่น

ในการทำเล่มวิจัยของพุ่ม

เเต่ว่ามันผิด
คือที่พยายามทำมาทั้งหมดแทบใช้ไม่ได้เลย
เพราะเเต่ละมหาวิทยาลัยใช้แบบใช้ฟรอมไม่เหมือนกัน
รวมถึงคำที่เขียนด้วย

 

ทางที่ดีที่สุดคือพุ่มต้องดูจากเล่มวิจัยมหาวิทยาลัย

ตัวเองเเล้วเอาแนวคิดของมหาวิลัยอื่นมาช่วยหนุน

หน้าตาพุ่มคือไม่ไหวแล้ว
เพราะพุ่มมาเเต่เช้าคือไม่ได้จับวิจัยนาน
ทั้งงานที่เก็บรวบรวมทั้งแฟตไดร์หายหมด
พุ่มต้องตายดาบหน้าไปซื้อที่ 7 -11
แถมมลทำคอมพุ่มหล่นแตก
จริงๆส่งซ่อมแต่ว่าร้านบอกว่าต้องเปลี่ยนบอร์ดี้
ละไม่ค่อยอยากให้ใช้
กลัวไฟช็อค
แต่มันก็ไม่ได้เพราะว่างานทั้งหมดของพุ่มอยู่ในคอมพุ่มหมดเลย

เอาเครื่องมลมาใช้มันก็ไม่มีทั้ง Front ที่พุ่มต้องใช้
เเล้วมันก็ไม่คุ้น
สรุปก็ทนใช้คอมที่แตกต่อไป
เวลาเสพงานก็ต้องเสพหลายๆที่
เสพไว้หลายๆแฟตไดร์
เพราะถ้ามันพังใช้งานไม่ได้นี้ชีวิตพุ่มจบเลยนะนิ

อยู่ถึงเกือบ 5 โมงได้
และได้เล่มวิจัยมาเพิ่ม 2 เล่ม คือเป็นบ้าหอบฟางมาก
กระเป๋า 3 ใบ
คือจบงานนี้เตี้ยเเน่เลย

วันสอบ Defenese วิจัย คือวันที่ 23
อาจารย์นัดตั้งเเต่ บ่าย 2 เเต่เริ่มสอบกันจริงๆ ก็ประมาณ บ่าย 3 ได้

อาหารว่างที่เตรียมให้คณะประธานคุมสอบและคณะกรรมการ
อันนี้ต้องเป็นนักศึกษาเป็นคนเตรียมเอง

เรามีพนักงานบริการพิเศษค่ะ

ที่เห็นแบบนี้น้องเจของพุ่ม
เคียดมาก

โชคดีที่ประธานคุมสอบยังไม่มา
เราเลยพอมีเวลาเเลกเปลี่ยนความคิดเห็นและปรึกษา
งานที่เรามาทำได้

พอประธานมา
เราก็เลยโดนออกมานอกห้องเพื่อเตรียมตัวด้วย
และอาจารย์มีธุระด้วย
ดูจากสีหน้าทุกคนเเล้ว
บอกว่าไม่ไหวค่ะ

พอเริ่มเข้าห้องสอบ
เจ้ซอลีเป็นคนเเรก
ก็โดนไปเยอะเจ็บไปเเยะ
และตามมาด้วยพุ่มเป็นคนที่ สอง

ก็ค่อยยังชั่วหน่อยไม่โดนหนักเท่าไร
จะหนักก็ต้องคำภาษาไทยที่พุ่มชอบสะกดผิดนี่แหละ
จะทำยังไงให้เป็นคนสะกดภาษาไทยไม่ผิดไม่ตกนี่
เคียด

คนต่อไปเป็นแก้ม

กระเป๋าที่แต่ละคนขนมา
แบบว่าคนล่ะ ใบ 2 ใบกันทั้งนั้น

อาจารย์ใหญ่พุ่ม
เเต่ท่านไม่ได้เป็นประธานคุมสอบพุ่ม
เพราะเราเเบ่งเ็น 2 สาย
เพื่อจะดูเเลนักศึกษาได้ครบ

อาจารย์ที่เป็นประธานคุมสอบพุ่มกับเจ้ซอลี
เป็นอาจารย์จาก นิด้า
คำถามของอาจารย์เเต่ละคำ
ทำเอาคนสอบนี้จุกพูดไม่ออกเลยทีเดียว
จะบอกว่าอาจารย์เก่งมากก

สรุป วันนั้นเราสอบกันไปแค่ 4 คน
เพราะเวลาก็เลยมา จะ 5 ทุ่มได้
แต่ว่าเรื่องมันไม่จบ
อาจารย์เลยนัดต่อรอบนอก
เพื่อสำหรับบางคนที่ยังคลุมเคลืออยู่
หน้าทุกคนคือเหนื่อยเเละหิวมาก

นี่คือยืนคุยว่าจะไปไหนกันเพราะว่าดึกแล้ว

ยืนยืนอยู่มีเเมวน้อย 2 ตัวมาเล่นด้วย

บทสรุปยังไม่ออกมา

สรุปคือเราไปโลตัสที่อยู่ใกล้ๆมหาวิทยาลัย
มี KFC  เปิดใหม่ 24 ชม.
ทำเหมือน MC เลย

 

พอไปถึง

คนที่บอกไม่หิวๆๆ

ไปสั่งก่อนเพื่อนเลย

ทุกคนกินกันเเบบเหมือนไม่ได้กินข้าวมาทั้งวัน

บางก็บ้าๆบอๆ

คลายเคียดกัน

พุ่มก็คงหนีไม่พ้นเบอร์เก้อร์
ทั้งๆที่ก่อนน่านั้นพุ่มไปตามล่าร้านเบอร์เก้อร์กับเพื่อนมา

อันนี้กินไม่ลง
แต่หม่ำไอติมแทน
ดูได้จากลอยไอติมบนปาก
ไม่เก็บหลักฐานเลย

บ้างก็เหนื่อยบ้างก็เพลีย
บ้างก็ง่วงนอน

วิธีการที่จะได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากอาจารย์
พี่พี่เเนะนำว่่าให้นั่งฟังเวลาอาจารย์คุยกัน
นั้นเอง

หลังจากนั้นพุ่มกับ เจ้ซอลีกับเจ ก็ขอตัวกลับก่อน
เพราะเที่ยงคืนกว่าจะเข้า ตี 1 แล้ว
สรุปวันนั้น
พี่ๆบอกว่ากลับกันตี 3 แนะ

เเล้วก็มาต่อวันเปิดเทอมวันแรก
คือวันที่ 31 มกราคมนั้นเอง

คือพุ่มไปเรียนสาย ชม นิสๆได้
555
พุ่มตื่นเช้านะ
พุ่มแต่ทำอาหารเตรียมอาหารไปหม่ำที่ ม . ด้วย
เพราะพุ่มเข้าสู่โปรแกรมลดความอ้วน 14 วัน
มาดูกันพุ่มจะทำได้ไหม

ไปแบว่าผมเปียกเพราะสระผมไม่มีเวลาไดร์
เนื่องจากสายสุดๆๆ
เรียนไปเรียนมา
มันเริ่มเคียด
ต้องรัดผม

มาถึงห้องเรียนได้ไม่เกิน 10 นาที
อาจารย์สั่งงานแล้ว 2 ชิ้น
แบบว่างานไม่ใช่ขี้ๆด้วย

เลิกเรียนเร็วหน่อยก็ประมาณ 4 โมงเย็น
ต่างคนต่างกลับบ้าน
พุ่มขับรถไปเทียบเจ้ซอลี
เจ้ไม่รู้ดันโทรหาพุ่มพอดี
ตอนที่พุ่มถ่ายรูป
บอกอยู่ไหน
พพุ่มบอกว่าข้างๆเจ้นี่ไง 555

เจ้ชวนไปเดิน ตลาดนัดรถไฟ ศรีนครินทร์
บอกพุ่มให้ขับตามเจ้มา
พอพุ่มเเซกได้กลัวคนข้างหลังด่าเเม่มากเลย
เพราะมาบอกกะทันทัน

ไปถึงก็เดินดูของหาอะไรกิน
เเต่พุ่มกินเเต่น้ำปล่าวนี่ซิ

นี่เป็นครั้งที่ 2 ที่พุ่มมาที่นี่

 

น้องๆซื้อเเต่ของน่าหม่ำทั้งนั้นเลย

แต่ไม่ได้

อดทน

ต้องทำได้ซิ เเค่ 14 วัน ไม่ใช่ปี นึงสักหน่อยใช่ไหม

ร้านขายน้ำเก๋ๆ

เจ้ซอลีของพุ่มอยากมาหม่ำก๋วยเตี๋ยวร้านนี้มาก
เดินหาตั้งนาน
ชามละ 1,200 และ 1,500 บาท

ของสดมาก
มีทั้งกุ้งมังกร
แบบว่าทำร้ายจิตรใจกันมากสุดๆ

นี่คือชามที่เรากินกัน
จะบอกเราไม่ได้
ต้องบอกว่าเจ้ซอลีกับเจกิน
ชามล่ะ 70 ค่ะ
พุ่มล้อเล่นที่บอกชามล่ะ 1,000 กว่า
มีนะ แต่เราไม่ได้สั่งเรากินกันเเค่นี้พอ
งบหมด
555

น่าสงสารตัวเอง
แต่ไม่เป็นไร
เพราะตัวเลขน้ำหนักพุ่มมันน่ากลัวมาก
ขึ้นเอาขึ้นเอา
แบบน่าตกใจสุดๆ

กินเสร็จก็เดินเล่นต่อ
ซื้อของกินต่อ
แบบว่ามันน่าหม่ำไปปหมดเลย
นี่แค่เป็นน้ำพริกมะม่วงนะนิ
ติดไว้ก่อนเจอกันอีกทีวันที่ 13 ไปหม่ำใหม่

เค้กก็น่าหม่ำเเพคเก้จสวย

เดินๆไปได้ยินเสียงดังมาก
เลยเดินไปดูเหมือนมีงานอะไร

แต่จริงๆแล้วมันเป็นการเเสดงตีกองโชว์และเต้นประกอบเสียงกอง
นั้นเอง
เลิศนะ


จบเรื่องเรียนๆของพุ่มเเล้ว
ตอนนี้พุ่มก็หมกตัวยู่บ้าน
แก้ไขเพิ่มเติมงานวิจัย
ก่อนที่จะส่งวันที่ 13 กุมพาพันนี้
เพื่อที่จะเตรียมสอบปิดเล่ม
พอเราเข้าใจงานวิจัยมากขึ้น เขาใจระเบียบและกรอมวิจัยมากขึ้น
มันทำให้เราแทบอยากก้ไข้ใหมทั้งเล่มเลย
แต่พุ่มคงไม่เก่งพอและชำนาญขนาดนั้น


ปล. ลืมบอกไป พุ่มจะพยายามทำให้ดีที่สุด
เพื่อจะส่งวิจัยพุ่มเข้าขอทุนก่อนวันที่ 28 กุมพาพันนี้
ไม่รู้จะเป็นยังไง
ขอให้ได้ด้วยเถอะเพี้ยง


จบล่ะอ่านข้อมูลอยู่หน้าคอมนานไปหน่อยเลยรู้สึกเพลีย
เลยเเวบมาอัพบล็อกสักนิดนึ่ง
ขอให้ทุกคนที่ตั้งใจจะทำอะไร
ให้ตั้งใจทำจนสุดความสามารถ
เพราะไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้
เป็นกำลังใจให้ทุกคนน๊า